40 Yıllık Katran Olur Mu Şeker?

Şu hayatımda,bu yaşıma gelene kadar pek çok şey değişti.Tipim değişti,hareketlerim değişti,düşüncelerim değişti,kavramlara bakış açım değişti.Buna benzer ufak tefek,birleşince büyük fark yapan pek çok şey değişti.Ama hiçbir zaman mizah anlayışımdan,hayatın komikliğini karşılayışımdan,komikliğimden,güler yüzümden bir şey kaybetmedim.Üzüldüğümde en fazla 2 gün üzüldüm.Hep OldBoy'daki Dae-Su babanın dediği sözü düstur edindim kendime : "Gülersen dünya da seninle güler,ağlarsan yalnız başına ağlarsın."

Bugün bu geyik tarzımın sadece bir kısmını yansıttığım,Level ve Chip dergilerinde yayınlanan maillerimi göstermek istedim.Hani bazıları sevinir ya, "Oleeeey dergide yazım çıktı" diye.Sonra bakarsın dergiye hiç garip bişey yok,aynen şöyle : "Merhaba cart dergisi,hepinizi çok seviyorum.Süpersiniz.Çalışmalarınızda başarılar." Böyle bi maili herkes yayınlatabilir elbet,şaşılacak birşey yok.Mühim olan daha garip şeyleri yayınlatabilmektir.Level geyik bi dergi olabilir ama onların da geyikliğinin bir sınırı var,bu sınırı aştıysan başarılısındır.Chip'i zaten bilirsiniz geyiğe mahal verdiği pek görülmemiştir.Ama ben belki de derginin tarihindeki en geyik okuyucu mektubunu yayınlatmışımdır sanırım.

Tıklarsanız büyürler

Dergilerin de okuyucularına kalplerini,iç dünyalarını açması ayrı bir sebebiyet veriyor aslında geyikvari durumlara.Artık o kadar tanıdığınızı düşünüyorsunuz ki adamları,enseye tokat g.te parmak olduğunuzu sanıyorsunuz.Dergicilik zaten gönül işi.Eğer bir dergi okuruna mesafeli durursa o derginin başarılı olması zordur.Yazar bir yandan kendi hayatını paylaşmalıdır okuruyla bana kalırsa.Level'dan ayrılan,Level'ın belkemiği olarak gördüğümüz yazarlar Oyungezer diye bir dergi çıkardığında,gözümüzü bile kırpmadan güvenerek almamızın en büyük sebebi bu olsa gerek.

Bu arada eğer Burcu burayı okuyorsa saygılarımı iletiyorum kendisine,az arızalılık yapmadım :D

Yazı bittiğinde "Sentenced - Killing Me,Killing You" çalıyordu.